KATEGORIE
KONTO
tylko dostępne
sortuj:
tytuł
cena
data
Okładka książki Mabon
Mabon. Rytuały, przepisy i zaklęcia na równonoc jesienną Książka „Mabon”, poświęcona sabatowi przypadający w czasie równonocy jesiennej, to pełny przewodnik dedykowany współczesnym miłośnikom czarów. W to święto nasi przodkowie dziękowali naturze za żyzne plony i świętujemy zakończenie żniw. Mabon to też czas podsumowań i oceny osiągnięć oraz rozmyślaniem nad tym, co nas spotkało i co przeżyliśmy. Równonoc jesienna Współczesne święto pogańskiej Równonocy Jesiennej mianem Mabon ochrzcił Aidan Kelly. Wcześniej praktykujący pogańskie religie nazywali to sezonowe święto po prostu Jesienią lub Równonocą Jesienną. Dawni wiccanie obchodzili główne święta ognia podczas sabatów kwartalnych w czasie najbliższej pełni księżyca. Dzięki tej książce poznasz historię historię i tradycję sabatu, a także dowiesz się, jak dziś celebrować to święto wykorzystując przepisy kulinarne, modlitwy, rytuały i wiele innych. Fragment książki W okresie żniw świętowało się coś więcej niż tylko zakończenie prac w danym sezonie; świętowało się zdolność do przetrwania zimy. Najbardziej znanymi spośród tego typu świąt były Misteria Eleuzyjskie, czyli tygodniowe święta obchodzone w starożytnej Grecji przypadające na okres blisko Równonocy Jesiennej. Mabon jest współczesnym dodatkiem do celebracji zebranych plonów, poświęcenia i przetrwania. Wiccanie często postrzegają go jako pogańskie Święto Dziękczynienia, podczas gdy ci, którzy uznają kojarzone ze świętami mity o umierają-cym bogu, traktują Mabon jako swego rodzaju pogańską Wielkanoc. W czasie Mabon dziękuje się nie tylko za jedzenie, ale także za ofiarę poniesioną po to, aby przeżyć. Sabaty wyznaczają sezonowe punkty najbardziej znane z brytyjskiego punktu widzenia, gdzie równonoce przypadają na wrzesień i marzec, a przesilenia na czerwiec i grudzień. Większość pogan z półkuli południowej zakłada, że religia naturalna musi oddawać hołd naturze takiej jaka jest, więc przesuwają swoje praktyki, aby dopasować je do miejsc, w których żyją. Nie każdy bowiem mieszka tam, gdzie pada śnieg, są częste opady deszczu lub lato rzeczywiście kończy się w określonym momencie w okolicach święta Samhain. Być może w twoim miejscu zamieszkania drzewa pomarańczowe przestają rodzić owoce, ale dojrzewają inne warzywa. Morze staje się też lekko wzburzone. Chłodniejsza aura zmusza cię do założenia rankiem swetra tylko po to, aby później się go pozbyć, zamiast przywdziewać płaszcz i kozaki. Równonoc przypada wtedy, gdy płaszczyzna równika przechodzi przez środek słońca. Dzieje się tak dwa razy w roku: w Równonoc Wiosenną i Równonoc Jesienną. Skutkiem tego północna i południowa półkula ziemi są równomiernie oświetlone. Dla mieszkających w pobliżu równika równonoc jest jednym z dwóch momentów w roku, kiedy słońce znajduje się w punkcie podsłonecznym – punkcie, nad którym słońce znajduje się w zenicie, czyli który jest bezpośrednio nad głową. Gdy taka sytuacja ma miejsce w marcu, półkula północna z dnia na dzień staje się coraz bardziej oświetlona (podczas gdy półkula południowa coraz mniej). We wrześniu połówki ziemi wymieniają się światłem. Dla osób mieszkających w pobliżu równika wizualna strona tej wymiany jest mniej spektakularna. Szerokości geograficzne między równikiem a biegunem północnym lub południowym doświadczają dni z równym – lub prawie równym – podziałem na światło i mrok. Taki podział i związane z nim komplikacje sprawiają, że nie da się przewidzieć dokładnie terminów zbiorów i z tego powodu Mabon często obchodzi się przez kilka dni zamiast zgodnie z tradycyjnie wyznaczonymi dniami, tj. 20 lub 21 września. Równonoc nie jest tylko jednodniowym wydarzeniem. W zależności od miejsca może trwać od dwóch do trzech dni. Z uwagi na to, że zgodnie z tradycją Równonocy Jesiennej uwagę skupia się na pracy w polu, dodanie kilku dni dla złapania zmieniającego się światła ma sens. Tylko nieliczni rolnicy i ogrodnicy mogą zebrać swoje plony w jeden dzień. Żniwa to proces, który trwa tygodniami, a czasami miesiącami. Wiąże się z gromadzeniem płodów rolnych, przesiewaniem, układaniem w stosy, marynowaniem, pieczeniem i robieniem przetworów. A wraz z ubywaniem światła prace te należy wykonywać coraz szybciej.
17,17
24,90 zł
Okładka książki Samhain
Samhain. Rytuały, przepisy i zaklęcia na początek pory zimowej - Diana Rajchel Książka „Samhain” to szósta część z serii Sabaty wydawanej przez Illuminatio. Święto jest obchodzone w nocy z 31 października na 1 listopada, sprzyja kontaktom z duchami zmarłych, pożegnaniu z przeszłymi działaniami oraz spojrzeniu w głąb siebie. To czas przygotowania się do pory zimowego zastoju. Sabat Samhain Nazwa samhain pochodzi z języka celtyckiego i przeważnie wymawiana jest „SAŁ-łin”. Większość użytkowników tego języka tłumaczy ten wyraz jako „koniec lata”. Dla starożytnych Celtów Samhain wyznaczał zakończenie zbiorów i wzywał ich do zaangażowania się w przygotowania do nadchodzącej zimy. Zapowiadał też dzień, w którym przychodzą w odwiedziny zmarli przodkowie, a za nimi, przez zasłonę oddzielającą nasze światy, podążają przeróżne byty – dobre i złe – które swobodnie poruszają się po świecie fizycznym w wieczór Samhain. Fragment książki Kiedy chrześcijaństwo rozprzestrzeniło się w Europie, urzędnicy kościelni nawracali lokalnych pogan, przekształcając ich święta. Czasem robili to, ustalając termin święta na inną porę roku. W niektórych przypadkach zmieniano nazwę dawnego święta pogańskiego, ogłaszając je dniem chrześcijańskiego świętego. W piątym wieku papież Bonifacy próbował narzucić nowe znaczenie rytuałom czczącym zmarłych i duchy spoza tego świata, ogłosił więc dzień dawnych pogańskich obrzędów dniem wszystkich świętych i męczenników, po czym przesunął to święto na 13 maja. Jako że kontynuowano obchodzenie tradycyjnego święta ognia na przełomie października i listopada, w dziewiątym wieku papież Grzegorz zadecydował o przywróceniu dnia świętych i męczenników do poprzednio uznawanej daty, by wypadał wtedy, kiedy świeckie święto zmarłych. W przypadku Samhain, zamiast odrzucić obchody Dziadów, Kościół ogłosił 1 listopada Dniem Wszystkich Świętych, zwanym również Dniem Zadusznym. Później Dzień Zaduszny przesunięto na 2 listopada, być może dlatego, że Dzień Wszystkich Świętych i tak nie zastąpił ludziom pogańskich rytuałów. W końcu zarówno Dzień Wszystkich Świętych, jak i Dzień Zaduszny stały się oddzielnymi świętami, przy czym 1 listopada modlono się za dusze zmarłych, które, jak wierzono, już wstąpiły do nieba, a 2 listopada był dniem modlitwy za dusze przechodzące oczyszczenie w czyśćcu. WIrlandii dni te wyznaczały czas rodzinnych spotkań po zakończeniu sezonu dojenia krów. Z czasem noc przed 1 listopada, zwana między innymi Halloween albo Wigilią Wszystkich Świętych, stała się terminem praktykowania większości pierwotnych pogańskich obrzędów.
15,44
24,90 zł
Produkt niedostępny
1
Liczba wyświetlanych pozycji:
Uwaga!!!
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
TAK
NIE
Dodano produkt do koszyka
Kontynuuj zakupy
Przejdź do koszyka
Oczekiwanie na odpowiedź
Wybierz wariant produktu
Dodaj do koszyka
Anuluj